Kendi alışveriş yapanlarımızı vergilendirmeyi bırakın.

Sınır vergisi evlere kadar ulaşır.

İthalatçı, tarifeyi sınırda öder. Mağaza fiyatını artırabilir, her satıştan daha az kazanabilir ya da maliyeti tedarikçisiyle paylaşabilir. Maliyetin nasıl bölüşüldüğü değişebilir. Tarife, yabancı satıcının vergiyi ödemesini sağlayan bir kural içermez.

2018 tarifeleri üzerine yapılan ABD araştırmaları, ithalat fiyatlarında verginin tamamını alıcıların ödediğini buldu. Bu, sınırdaki durumu gösterir; her mağazanın maliyetin tamamını alıcılara yansıttığını kanıtlamaz. Kanada'nın 2025 araştırmasında, verginin kasadaki fiyatlara yansıyan payı daha küçüktü. Her iki araştırma da alışveriş yapanların bu vergiden neden etkilendiğini gösteriyor.

Vergi geliri, toplam maliyet değildir.

Ottawa, 2024-25 döneminde ithalat vergilerinden 6.3 milyar dolar gelir elde etti. Bu, bütçede önemli bir tutardır. Bu tutarı 2021 yılında sayılan oturulan konut sayısına böldüğümüzde, konut başına yaklaşık 420 dolar eder. Ancak bu yalnızca ölçeği anlamaya yarayan bir karşılaştırmadır. Bir ailenin ne kadar ödediğini ya da ne kadar tasarruf edeceğini göstermez.

Aynı vergi, alıcılara maliyet çıkarırken devlete gelir sağlayabilir. Bu parayı iki kez saymayın. Gerçekleşmeyen ticaret ve pahalı parçalar da başka maliyetler doğurur. Kanada'nın mevcut engellerinin toplam maliyetini hesaplamadık.

Büyüme iddiası için daha güçlü kanıt gerekir.

143 ekonomide yaptığımız basit testte, 2022 tarifeleriyle sonraki büyüme arasındaki bağlantı sıfıra yakındı. Sonraki dönemlerin çoğu üç yıl sürüyor; üçü ise iki yıl. Ülkeler pek çok yönden farklı olduğu için bu test, tarifelerin neye yol açtığını gösteremez. Zayıf bir bağlantıya, etkinin olmadığına dair kanıt diyemeyiz.

Araştırmacılar, 1963 ile 2014 yılları arasında 151 ülkeyi inceledi. Tarifelerde yaklaşık 3.6 puanlık artış, beş yıl sonra üretimin yaklaşık 0.4% daha düşük olmasıyla bağlantılıydı. İşçi başına üretimin de daha düşük olduğunu buldular. Bu araştırma bir model kullanıyor. Zarara dair kanıttır; bugün Kanada'da sıfır tarifenin sağlayacağı kazancın tahmini değildir.

Üreticilere daha ucuz girdiler sağlayın.

Girdiler, bir firmanın başka ürünler üretmek için kullandığı parça ve mallardır. Hindistan araştırması, girdilere uygulanan tarifelerin düşürülmesinden elde edilen kazancın, bitmiş ürünlere uygulanan tarifelerin düşürülmesinden elde edilenden çok daha büyük olduğunu buldu. Girdi tarifelerinin on puan düşürülmesi, firmaların aynı kaynaklarla ürettiği miktarı yaklaşık 4.8% artırdı. Bitmiş ürünlerdeki sonuç ise yaklaşık 0.32% oldu.

Bu, üretimin tüm aşamalarına bakmak için bir nedendir. Bir çelik firmasına yardımcı olan duvar, çelikle üretim yapan firmaların maliyetlerini artırabilir. Her iki tarafı da hesaba katın. Firmaların güvenli ürünlere adil ve açık koşullarda erişmesini sağlayarak Kanada'yı üretim için iyi bir yer hâline getirin.

Kendi çıkarımız için sıfır tarifeye geçin.

Daha ucuz parçalar ve burada daha fazla seçenek istemek için Washington'dan söz almamız gerekmiyor. Kanada, Eylül 2025'te geniş kapsamlı karşı tarifelerin çoğunu kaldırdı, ancak çelik, alüminyum ve otomobillere yönelik önlemleri korudu. Bu, tarifeleri tamamen sıfırlamak değildi. Tam kapsamlı bir teklifin nasıl işleyeceğini gösteremez.

Talebimiz açık: Çin dâhil tüm ülkeler için sıfır tarife. Satıcıları güvenli rakiplerden koruyan kotaları kaldırın. Güvenlik, veri, geri çağırma ve zorla çalıştırmayla ilgili kuralları koruyun. Bu kuralları tüm ürünlere aynı koşullarda uygulayın. Alıcıların seçmesine izin verin.

Değişim sürecinde çalışanlara destek olun.

Ticaretteki değişimler zarar verebilir. 1989 anlaşmasında tarifelerin en çok düşürüldüğü Kanada sektörlerinde işlerin yaklaşık 12%'si kaybedildi. İşçi başına üretim yaklaşık 15% arttı. Her iki bulgu da önemlidir. Daha güçlü bir firma, işini kaybeden bir çalışan için istihdam planı değildir.

Kaybedilen vergi gelirini ve çalışanlara ve kasabalara gerçek destek sağlamanın maliyetini açıklayın. İkisinin de nasıl karşılanacağını belirtin. Kötü bir vergiyi kaldırmak için dürüst bir plan gerekir; kimsenin kayıp yaşamayacağına dair söz değil.

Nelerin değişmesini istiyoruz

1. Tüm gümrük vergilerini sıfıra indirin.

   Tüm gümrük vergilerini kaldırın. İnsanları koruyan kuralları koruyun. Satıcıları yasal ticaretten korumak için kullanılan kotaları, izinleri ve ülke yasaklarını kaldırın. İnsanları koruyan veya yaptırımları uygulayan izinleri koruyun.

2. İnsanları koruyan kuralları koruyun.

   Güvenlik, veri, ürün geri çağırma ve zorla çalıştırmayla ilgili kurallar yürürlükte kalır ve her ülkeye aynı şekilde uygulanır.

3. Değişimin maliyetini dürüstçe karşılayın.

   Kaybedilen gümrük vergisi gelirini ve işçilere sağlanacak desteğin maliyetini açıklayın. İkisini de açıkça karşılayın.

Kim harekete geçebilir

Parlamento gümrük vergisi yasasını değiştirebilir. Bakanlar Kurulu, bu yasanın verdiği yetkilerle birçok vergiyi değiştirebilir. Tüm vergileri kaldırma planı, doğru yasal adımları izlemelidir.

Bunun kamuya maliyeti ne olabilir

2024-25 döneminde alınan vergi 6.3 milyar dolardı. Bu, federal gelirin yaklaşık 1.2%'siydi. 2026 ilkbahar tahmininde, 2025-26 dönemi için bu tutar 10.1 milyar dolardı. Vergileri kaldırmak bu geliri ortadan kaldırır. Alıcıların elde edeceği toplam kazancı ya da çalışanlara destek sağlamanın maliyetini hesaplamadık.